Recenzja Warhammer 40,000: Tacticus
Warhammer 40,000: Tacticus – najważniejsze informacje
Warhammer 40,000: Tacticus przekuwa masywne armie tego uniwersum w szybkie, przystępne potyczki drużynowe, nie odbierając frakcjom ich charakteru. Snowprint Studios stworzyło i wydało tę strategiczną grę RPG free-to-play na iOS i Androida. Premiera odbyła się 15 sierpnia 2022 roku. To propozycja dla osób lubiących zwarte zagadki taktyczne, rozpoznawalne postacie z 40K oraz skład postaci, któremu zawsze przyda się jeszcze jedno ulepszenie.
Za fabułę kampanii odpowiada autor Warhammera Matt Forbeck. Regularne aktualizacje stale dorzucają do walki nowe frakcje. Dzięki temu łatwo wejść w grę nawet komuś, kto dopiero poznaje to uniwersum. Największa frajda płynie jednak z oglądania Ultramarynów, Nekronów, Orków, Sił Chaosu i innych stałych bywalców stołowego 40K stłoczonych na jednej maleńkiej siatce heksagonalnej. Na polu jest miejsce tylko dla pięciu wojowników. Nawet nieskończona wojna w galaktyce musi więc uznać ograniczenia ekranu telefonu.
Rozgrywka i główna pętla Warhammer 40,000: Tacticus
Największą zaletą Tacticus jest to, jak wiele taktycznego charakteru mieści w starciach, które kończysz w kilka minut. Dowodzisz oddziałem liczącym maksymalnie pięć jednostek na heksagonalnym polu bitwy. Najpierw przemieszczasz każdego wojownika, a potem wybierasz zwykły atak albo zdolność specjalną.
Liczy się zasięg ruchu, typ ataku, pancerz, penetracja pancerza i ustawienie jednostek. Interfejs podaje jednak te informacje w przystępnej formie. Nawet galaktyczna wojna musi zmieścić się na małym ekranie.
Pięć jednostek, wiele sposobów na kłopoty
Postacie to coś więcej niż różne bloki statystyk. Każda inaczej się porusza, atakuje i korzysta ze zdolności. Jej rola wynika też z przynależności frakcyjnej. Jedna jednostka potrafi wypchnąć wroga z dobrej pozycji. Władca Nekronów przyzywa zaś posiłki zależnie od poległych sojuszników. Proste zasady prowadzą tu do konkretnych dylematów. Trzeba zająć wartościowy teren, skupić ogień na celu albo osłonić wrażliwego specjalistę. Można też zaryzykować zdolność, która odwróci losy bitwy.
Teren dorzuca kolejną warstwę, ale nie zamienia każdej mapy w pracę domową. Razorwire może na przykład zatrzymać ruch i zadać ofierze dodatkowe obrażenia. Warto więc rzucić okiem na pole walki, zanim ruszysz przed siebie jak nadgorliwy Ork. W 41. tysiącleciu czasem wolno zachować umiar.
W typowej, 20-minutowej sesji zmieścisz kilka krótkich starć i trochę porządków w składzie postaci. Czyścisz potyczki kampanii lub areny, zbierasz materiały i ulepszasz bohaterów. Potem wracasz na tę maleńką siatkę heksagonalną z mocniejszym oddziałem. Automatyczne powtarzanie pozwala odebrać nagrody z ukończonych kwalifikujących się misji za niewielką cenę. Ogranicza więc powtarzalność, gdy naprawdę polujesz tylko na materiał do konkretnego ulepszenia.
Kampanie dźwigają ciężar taktyki
Powiązane kampanie stanowią trzon ręcznie przygotowanych starć taktycznych. Ich rozdziały spinają dialogi przed bitwami i walki z bossami. Zestawienia frakcji świetnie sprzedają klimat uniwersum. W kampanii Indomitus Ultramaryni mierzą się z Nekronami. Upadek Cadii stawia Czarny Legion przeciw Astra Militarum, a Octarius wpuszcza do sporu Orków. Fabuła Matta Forbecka nadaje tym starciom więcej kontekstu niż zwykły marsz od jednego węzła walki do następnego.
Pozostałe tryby skutecznie zajmują twój skład postaci. PvP Arena oferuje rywalizację z innymi graczami. Onslaught rzuca na drużynę kolejne fale wrogów. W Salvage Run eliminujesz przeciwników i zbierasz skarby. Guild Raids pozwala też wspólnie bić się z ogromnymi bossami.
Niektóre poboczne tryby bywają krytykowane za mniejsze wyzwanie niż kampanie. Dają jednak szybki dostęp do dodatkowych materiałów. Niezależnie od nastroju Tacticus zwykle znajdzie coś, co trzeba ostrzelać.
Czy Warhammer 40,000: Tacticus to pay-to-win?
W Tacticus da się grać za darmo, ale wydawanie pieniędzy daje na tyle duży wzrost składu postaci i przewagę w rywalizacji, że PvP można uczciwie uznać za pay-to-win. Karta gry w Google Play informuje o zakupach w aplikacji, także tych obejmujących losowe przedmioty. System gacha wiąże zdobywanie ważnych postaci z losowaniami w Requisitions i odłamkami. Za pieniądze szybciej odblokujesz jednostki, materiały i moc. Ma to znaczenie, gdy twoja drużyna staje naprzeciw cudzej na arenie.
Z czasem presja przestaje być subtelna. Frontline Gaming wylicza co najmniej osiem walut, których gracze muszą regularnie pilnować. Energia, tokeny i inne limity wejść decydują zaś, jak często możesz polować na konkretne nagrody. Recenzje w Google Play narzekają też na drogie pakiety postaci, powtarzające się odłamki, Requisitions oparte mocno na szczęściu oraz wydarzenia sprzyjające kontom rozwijanym od dawna. Oto paywall zapisany czystym Niskim Gotykiem: progres potrafi stanąć, dopóki impasu nie rozwiąże cierpliwość albo portfel.
Gracze F2P nadal mają jednak rozsądną drogę naprzód. Kampanie i tryby PvE pozwalają stopniowo rozwijać ulubioną drużynę. Gra nie wymaga też nieustannej bezpośredniej walki w PvP. Najczęściej poleca się odkładać rekwizycje na losowanie dziesięciokrotne, bo ten pakiet gwarantuje postać. Wciąż może to być ktoś, kto już jest w twojej kolekcji. Traktuj zakupy jako przyspieszenie, a nie przepustkę do dobrej zabawy. Gromadź losowania i pogódź się z tym, że wieloryby będą wspinać się szybciej. Taktyka pozostaje przyjemna, nawet gdy karta płatnicza bezpiecznie czeka za Złotym Tronem.
Rozwój postaci i endgame w Warhammer 40,000: Tacticus
Najmocniejszym magnesem na dłuższą metę jest budowanie szerokiego zaplecza postaci, a potem pakowanie ulepszeń w drużyny potrzebne do kampanii, wydarzeń, areny i bitew gildii. Między starciami zbierasz materiały, by podnosić moc bohaterów i odblokowywać kolejne usprawnienia. Nowe jednostki poszerzają zaś wachlarz kombinacji na siatce heksagonalnej. Regularnie dodawane frakcje podsuwają kolekcjonerom świeże cele i nie pozwalają, by skład postaci zastygł w bursztynie.
Ten rozwój tworzy jednak również największą ścianę progresji gry. Po pewnym czasie kampanie wymagają silniejszych jednostek, lecz materiały potrzebne do ich wzmocnienia są przypisane do powtarzalnych misji i limitowanej liczby podejść. Niektórzy bossowie kampanii figurują jako postacie do odblokowania, ale pokonanie ich nie oznacza automatycznie dołączenia do składu. Zwycięstwo potrafi więc odsłonić następny cel kolekcjonerski, zamiast po prostu wręczyć nagrodę. Taktyka poprawi wynik, ale nie zawsze zastąpi wymagany poziom ulepszeń.
Najlepiej rozwijać skład z konkretnym planem. Skupiaj zasoby na rdzeniu zdolnym przechodzić kampanie, zamiast rozrzucać każdy materiał po całej kolekcji. Korzystaj z automatycznego powtarzania, by celowo farmić potrzebne przedmioty. Rekwizycje zachowaj na gwarancję przy losowaniu dziesięciokrotnym. Gdy taki fundament już stoi, Onslaught, rangi areny, wydarzenia ograniczone czasowo i bossowie gildii dają wyspecjalizowanym postaciom więcej powodów, by opuściły gablotę. Grind jest prawdziwy, ale równie prawdziwa jest satysfakcja z obserwowania, jak prowizoryczna pięcioosobowa drużyna zmienia się w kompaktową maszynę do usuwania heretyków. W 41. tysiącleciu nawet eksterminacja musi się zmieścić na ekranie telefonu.
Czy warto zagrać w Warhammer 40,000: Tacticus?
Warhammer 40,000: Tacticus warto sprawdzić dla szybkich, czytelnych bitew, wyraziście zróżnicowanych postaci oraz szerokiego wyboru frakcji i trybów z 40K. Snowprint nadało taktyce turowej świetny mobilny format. Mapy są małe, pozycjonowanie ma znaczenie, a zarządzania składem postaci jest akurat tyle, by kusiło przed kolejną bitwą. Kampanie nadają walce cel, a PvP i bossowie gildii pozwalają skierować gdzieś tę całą nagromadzoną siłę ognia.
Fani 40K, maniacy budowania drużyn i gracze lubiący codzienny progres znajdą tu sporo dla siebie. Jeśli nie znosisz losowań gacha, blokowania postępów czasem albo przewagi kupowanej w rywalizacji, lepiej odpuść. Jeśli jesteś gdzieś pomiędzy, zacznij za darmo, chomikuj rekwizycje i sprawdź, ile kłopotów może narobić pięciu maleńkich wojowników.
