Recenzja Forge of Empires
Czym jest Forge of Empires?
Forge of Empires to historyczna gra o budowaniu miasta dla cierpliwych strategów, którzy chcą połączyć w jednej długiej kampanii konstrukcję, handel, technologie i podboje. InnoGames wypuściło tę strategię przeglądarkową 17 kwietnia 2012 roku. Wersja na iOS pojawiła się w 2014 roku, a na Android w 2015. Wspólne postępy na różnych platformach pozwalają przenosić grę między komputerem a telefonem. Imperium nie jest więc przykute do jednego ekranu.
Największą siłą gry jest jej zachłanne „jeszcze tylko jedno”: każdy postęp odsłania nowe budynki, towary i decyzje. Zaczynasz w epoce kamienia, rozwijasz technologie, a potem maszerujesz przez historię ku współczesności i dalej. Nie chodzi tu o domknięcie schludnego scenariusza, lecz o pielęgnowanie cywilizacji, która nieustannie podsuwa ci przed nos kolejne ulepszenie. Bardzo uprzejmie z jej strony.
Rozgrywka i główna pętla Forge of Empires
Forge of Empires zamienia każde logowanie w krótką rundę budowy, produkcji, badań, handlu i poszerzania granic. Typowe 20 minut spędzasz na rozwoju miasta, wytwarzaniu zapasów i dóbr oraz decydowaniu, na co przeznaczyć zasoby w następnej kolejności. Możesz odblokować technologię, przygotować wymianę z sąsiednimi graczami albo zbliżyć się do przejęcia kolejnej prowincji.
Miasto jako lista priorytetów bez końca
Wszystko zaczyna się od budowy. Nowe budynki poszerzają możliwości produkcyjne osady, a postęp technologiczny otwiera kolejne opcje i przesuwa cywilizację do następnej epoki. Miejsca na rozbudowę jest na tyle mało, by każdy skrawek gruntu miał znaczenie. Nie wystarczy więc po prostu ustawić na mapie wszystkich odblokowanych konstrukcji.
Miasto musi służyć temu, co akurat krzyczy najgłośniej. Raz będzie to technologia na wyciągnięcie ręki, innym razem handel, ekspansja albo kolejny etap tego długiego marszu przez historię.
Daje to bardzo przyjemny rytm planowania. Zaopatrzenie napędza wytwarzanie. Wytworzone towary wspierają handel i rozbudowę. Technologie dokładają nowe wymagania. Każdy system popycha następny, a skromna wioska stopniowo zmienia się w coraz bardziej zapracowaną łamigłówkę zarządczą. Bardzo uprzejmie. I bez końca.
Rozmawiaj grzecznie albo wyślij armię
Mapa prowincji nadaje całej tej produkcji konkretny cel. Sektory możesz przejmować przez negocjacje lub walkę. Wydajesz dobra, by uprzejmie załatwić sprawę, albo korzystasz z turowego systemu walki. Wybór strategiczny jest jasny, zanim jeszcze armie ruszą z miejsca: zapłacić żądanymi zasobami i oszczędzić siły wojskowe czy zatrzymać dobra dla siebie i walczyć o terytorium.
PvP jest obecne, choć historycznie elementy rywalizacyjne gry oceniano jako skromniejsze niż kampanię i systemy budowania. Rozgrywka gildyjna daje bardziej społeczny sposób na przetrwanie grindu, a w opiniach wieloletnich graczy Gildia kontra Gildia regularnie pojawia się jako jedno z głównych źródeł frajdy. Mimo to gwiazdą pozostaje miasto. Każda prowincja, technologia i wymiana handlowa ostatecznie prowadzą do tego, by ten niewielki skrawek cywilizacji urósł i zmądrzał.
W efekcie główna pętla rozgrywki ma znakomity ciąg naprzód. Buduj, produkuj, targuj się, podbijaj, powtarzaj. A potem zauważasz, że kolejna technologia jest już niemal w zasięgu ręki. Niemal.
Czy Forge of Empires to pay-to-win?
W Forge of Empires da się w pełni grać za darmo, ale płatne przyspieszanie zapewnia realną przewagę, więc bliżej mu do łagodnego pay-to-win niż do czystego „nie”. Opcjonalne zakupy pozwalają szybciej robić postępy, a wersje mobilne zawierają też reklamy i zakupy w aplikacji. InnoGames twierdzi, że wydawanie pieniędzy nie jest konieczne. I w podstawowym sensie to prawda: miasto będzie się rozwijać, nawet jeśli portfel pozostanie zamknięty.
Warto jednak wiedzieć, że wraz z kolejnymi epokami krytyka społeczności robi się ostrzejsza. W recenzjach w Google Play gracze wskazują zadania, które trudno ukończyć bez płacenia, ciaśniejsze limity rozbudowy miasta oraz ważne budynki z możliwością ulepszania, rozwijane w ślimaczym tempie. Opinie użytkowników Metacritic również narzekają na diamenty, powolne klikanie i rosnący paywall. W strategii multiplayer płatne tempo ma znaczenie, zwłaszcza gdy inny gracz zdążył już zbudować bonusy do ataku — bo miał więcej czasu albo pieniędzy. Zwykle obu.
Rozsądna darmowa ścieżka wymaga cierpliwości. Traktuj zakupy jako przyspieszenie, nie bilet wstępu. Nie próbuj dotrzymać kroku graczom wydającym duże kwoty. Skup się na kampanii, planowaniu miasta, handlu i pomocnej gildii. Forge of Empires działa najlepiej jako długoterminowa rozgrywka, a nie próba kupienia jutrzejszego imperium przed lunchem.
Postępy w Forge of Empires i długoterminowa rozgrywka
Forge of Empires wciąga, bo po rozwiązaniu jednego problemu produkcyjnego natychmiast podsuwa większy, osadzony w kolejnej epoce historycznej. Nowe technologie otwierają dostęp do budynków i dóbr. Zdobywanie terytoriów dorzuca następne nagrody oraz cele. Miasto, które działało jak w zegarku we wcześniejszej epoce, z czasem zażąda nowych priorytetów, większej przestrzeni i kolejnej rundy uważnej rozbudowy.
To powolne postępy zaprojektowane z premedytacją. Pierwotna recenzja chwaliła głębię ulepszeń i rozbudowaną kampanię dla jednego gracza, ale wskazywała też wolne tempo jako wadę. Po tygodniach i miesiącach staje się ono albo największą przyjemnością, albo głównym źródłem tarcia. Jeśli satysfakcję daje ci pilnowanie liczników czasu i stopniowe składanie kolejnego ulepszenia, czeka tu naprawdę długa historyczna wspinaczka. Jeśli chcesz dostać całą cywilizację, zanim zagotuje się czajnik, historia ma dla ciebie złe wieści.
Gildie potrafią złagodzić ten długi marsz. Gracze z Google Play chwalą silne gildie za pomoc w rozwoju członków. Handel z sąsiadami pozwala też sensownie spożytkować nadwyżki dóbr. Rozgrywka rywalizacyjna daje kolejne pole do działania, choć nierówne bonusy do ataku i plądrowanie budzą zastrzeżenia. Część graczy uważa, że rozwinięte miasta mogą gnębić słabsze. Jak przystało na cywilizację: uprzejmie, lecz bezlitośnie.
Najrozsądniej rozwijać się metodycznie, zamiast pędzić do każdej nowej epoki. Dostosowuj produkcję do bieżących celów. Negocjuj, gdy koszt zasobów faktycznie się opłaca. Szukaj aktywnych sojuszników, zamiast traktować grę jak samotny arkusz kalkulacyjny. Kolejna era zawsze już czeka. Najlepiej ruszać do niej z zapasem prowiantu.
Czy warto zagrać w Forge of Empires?
W Forge of Empires warto zagrać, jeśli lubisz cierpliwe planowanie miasta, historyczny marsz przez kolejne epoki i strategię, która rozwija się długo po postawieniu pierwszej wioski. Budowanie, technologie, handel, negocjacje i turowe działania wojenne zazębiają się tu tak, że każde ulepszenie ma swoje zastosowanie.
Cierpliwi planiści i fani społecznościowych strategii mogą śmiało zaczynać. Osoby uczulone na blokowanie postępów czasem i płatne przyspieszanie powinny jednak odpuścić wyścig albo podchodzić do niego ostrożnie. Darmowa ścieżka wciąż ma sens, o ile akceptujesz wolniejsze tempo i nie uznajesz każdego skrótu premium za obowiązkowy zakup.
Zacznij od wioski. Produkuj zasoby. Zajmuj prowincje. Resztą zajmie się cywilizacja, choć może najpierw uprzejmie poprosić o kilka tysięcy kolejnych dóbr.
