Wuthering Waves-review
Wuthering Waves in vogelvlucht
Wuthering Waves is een free-to-play openwereld-actie-RPG voor spelers die hun animeavontuur graag vullen met razendsnelle gevechten, vrije verkenning en een mysterieuze wereld in puin. Kuro Games laat je spelen als Rover, een protagonist met geheugenverlies die op Solaris-3 naar verloren herinneringen zoekt. Onderweg sluit een groeiende groep Resonators zich bij je aan.
De game verscheen op 22 mei 2024 voor Windows, Android en iOS. Latere releases breidden het aantal platforms verder uit. De nadruk ligt op verkenning en het verhaal in singleplayer, met multiplayer en co-op als aanvulling. Zwaarden, vuurwapens, geesten en postapocalyptische landschappen geven de vertrouwde gachastructuur een levendiger ritme. De beschaving is ingestort, je geheugen is spoorloos en kennelijk is een acrobatisch teamgevecht het gepaste antwoord. Prima.
De centrale gameplayloop houdt de vaart erin
Wuthering Waves komt het best tot zijn recht wanneer je door de openwereld trekt, gevechten opzoekt, zware klappen ontwijkt en tussen Resonators wisselt om je aanval gaande te houden. Gevechten krijgen hier meer nadruk dan doorgaans binnen het genre. Die keuze draagt de hele game.
Je personageselectie stapt als tagteam de ring in
Gevechten draaien om beweging en timing. Personages wervelen weg van inkomende aanvallen en geven het stokje door aan een teamgenoot. Vervolgens vliegen de spectaculaire vaardigheden je om de oren, van conventionele wapens tot visachtige draken. Door die snelle wissels voelt je personageselectie als een echt team. Niet als een rij portretten die op een schadeberekening staat te wachten.
Zelfs een korte speelsessie mengt reizen door de openwereld met ontdekkingen in de omgeving en een stevig gevecht. Ontwijken en personagewissels doen er daarbij echt toe. De combinatie van wapens en opgeroepen geesten houdt het spektakel visueel druk, maar mechanisch telt vooral dat je zelf betrokken blijft. Dit is in de eerste plaats een actie-RPG. De gacha-machine voert vooral nieuwe mogelijkheden aan voor die actie.
Verkennen geeft elke omweg een doel
De openwereld geeft je alle vrijheid om de kortste route te negeren en achterna te gaan wat je aandacht trekt. Niet voor niets wordt het verkennen in recensies steevast naast de gevechten genoemd. De twee versterken elkaar uitstekend. Rondzwerven leidt tot gevechten, daarin kan je personageselectie schitteren en het volgende opvallende bouwwerk trekt je alweer verder.
Het Echo-systeem voegt daar een idee aan toe dat om wezens draait en oorspronkelijk is geïnspireerd door monsterverzamelgames. Dat past bijzonder goed bij de bredere fantasie. Solaris-3 is niet zomaar decor tussen missies, maar een wereld vol vreemde entiteiten die rechtstreeks verbonden zijn met de manier waarop je vecht.
De zwakste schakel is de manier waarop het verhaal wordt verteld. Het verdwenen verleden van Rover en de botsing tussen oude en nieuwe beschavingen vormen een prima mysterie. Toch wordt het schrijfwerk geregeld vlak en zwaar van de uitleg. Soms voelt het alsof je vastzit onder een omvallende boekenkast vol eigennamen. Worstel je door die woordenlawine heen, dan zetten de gevechten en verkenning al snel weer de vaart erin.
Koop je winst, of vooral meer keuze?
Wuthering Waves verkoopt gacha-pulls en aankopen in de game. Betalen geeft je dus meer kans op gewenste personages, maar dit is eerder betalen voor meer opties dan een aantoonbare betaalmuur voor competitief spel. Bij het opbouwen van je personageselectie tellen geld en geluk mee. Dat doet ertoe, zeker wanneer een nieuwe Resonator je trekkervinger laat jeuken.
Laten we vooral niet doen alsof het pullsysteem er voor de sier bij zit. Het is de commerciële motor van de game. Wie op specifieke personages jaagt, kan veel meer uitgeven dan spelers die genoegen nemen met wat hun account oplevert. Tegelijkertijd kun je gratis beginnen. De grote aantrekkingskracht zit in de openwereldverkenning, het verhaal en de actievolle gevechten. Niet in een gedocumenteerde competitieve ranglijst waarop whales niet-betalende spelers rechtstreeks vermorzelen.
De slimste aanpak is heerlijk onromantisch. Speel eerst en ontdek welke vechtstijlen je bevallen. Behandel iedere verleidelijke pull als optioneel totdat je weet wat je wilt. Geduld laat de gacha niet verdwijnen, maar voorkomt wel dat de winkel je personageselectie voor je bepaalt. Je portemonnee mag nu uit de krampstand.
De lange adem van progressie en endgame
Wuthering Waves put zijn aantrekkingskracht op lange termijn uit een groeiende cyclus van personages ontwikkelen, nieuwe regio’s verkennen, evenementen spelen en steeds tragere endgameprogressie. Updates voegden extra personages, gebieden en activiteiten toe. Ook zijn verschillende systemen verbeterd. Zo krijgen terugkerende spelers telkens nieuwe redenen om Solaris-3 opnieuw te doorkruisen.
Die tempowisseling is belangrijk. In het begin volgt de ene ontdekking snel op de andere. Later vertraagt de progressie en moet je zorgvuldiger met grondstoffen omgaan. IGN merkte specifiek op dat de lanceringscompensatie hielp om de tragere endgameprogressie vooruit te duwen. Dat zegt genoeg over de onderliggende wrijving. Zodra de eerste stortvloed is gaan liggen, draait alles om upgrades plannen en bepalen waar je volgende voorraad grondstoffen het meeste verschil maakt.
Die grind past bij spelers die graag geleidelijk hun personageselectie vormgeven en terugkeren naar een wereld die blijft veranderen. Wie een afgeronde RPG-campagne verwacht, haalt mogelijk minder voldoening uit die terugkerende progressie. Gacha-veteranen kennen het ritueel: verbeter je team, trotseer de nieuwste uitdaging, kijk alvast naar het volgende personage en begin opnieuw. Terloops, uiteraard.
De beste reden om te blijven is dat elke upgrade voelbaar terugvloeit naar de actieve gevechten. Verbeteringen bestaan hier niet alleen om een getal in een menu op te blazen. Als een langlopende game om geduld vraagt, is het een overtuigende deal wanneer je dat geduld kunt verzilveren in strakkere teamcombinaties.
Is Wuthering Waves je tijd waard?
Wuthering Waves is dankzij zijn energieke teamgevechten, uitnodigende verkenning en gratis instap absoluut het proberen waard. Dat levert een stevige 3,55 van de 5 op. De stortvloed aan uitleg verstikt soms een intrigerend postapocalyptisch mysterie. Ook vraagt het gachamodel om zelfbeheersing. Toch wegen die problemen niet op tegen de vaart van een perfect getimede ontwijking of de aantrekkingskracht van weer een onverkend herkenningspunt.
Liefhebbers van actierijke anime-RPG's, personages verzamelen en werelden die via updates blijven groeien, kunnen gerust op play drukken. Heb je een hekel aan willekeurige pulls, telkens weer grinden om grondstoffen of dialogen die bezwijken onder loretermen, dan kun je beter overslaan. Zit je ergens tussen die twee groepen in, download de game dan gratis en geef Rover een kans. Laat het eerste goede gevecht de rest van het betoog houden.
