Recenzja Conqueror's Blade
Przegląd Conqueror's Blade
Conqueror's Blade sprzedaje fantazję przednią jak taran: jesteś zarazem wojownikiem wymachującym bronią i dowódcą posyłającym średniowieczny regiment do wyłomu. To darmowe MMO na Windows od Booming Tech łączy akcję TPP, taktykę czasu rzeczywistego, PvP i otwartoświatową walkę o terytorium. Gra trafiła do zachodnich graczy w czerwcu 2019 roku. Dziś wydaje ją Poros Interactive, wydawnicza marka Booming Tech.
Właśnie ta podwójna rola wciąga najmocniej. Twój watażka ma znaczenie, ale równie ważne są szyk, ustawienie, sprzęt oblężniczy i sojusznicy próbujący zgrać się wokół ciebie. To propozycja dla tych, którzy wolą strategię z błotem na butach niż dowódcę bezpiecznie zawieszonego nad polem bitwy. Chwyć za broń. Przyprowadź kilkudziesięciu ciężkozbrojnych znajomych.
Rozgrywka i główna pętla Conqueror's Blade
Bitwy oblężnicze 15v15 działają, bo jednocześnie wymagają skupienia na własnej walce i dowodzeniu na polu bitwy. Bezpośrednio sterujesz watażką. Korzystasz z broni i zdolności specjalnych. Wydajesz też rozkazy podążającemu za tobą regimentowi.
W tym samym czasie trzeba przejmować cele. Należy łamać wrogie szyki. Machiny oblężnicze potrafią zaś całkowicie odmienić przebieg natarcia.
Typowa bitwa każe patrzeć dalej niż na przeciwnika stojącego tuż przed tobą. Śledzisz, gdzie zbierają się sojusznicze oddziały. Wypatrujesz przerzedzonego fragmentu wrogiej linii. Oceniasz też, czy szarża w tę lukę przyniesie chwałę, czy bardzo pouczającą stertę ciał.
Pułap umiejętności wynika z konieczności godzenia kontroli nad jednostką, osobistej walki, pozycjonowania i obsługi sprzętu oblężniczego. A przy tym nie wolno stracić z oczu całego meczu.
Jesteś samotnym wojownikiem. Do czasu, aż nadejdzie regiment
Oddziały zamieniają każde starcie w problem taktyczny. Samotny bieg naprzód może zaspokoić bohaterski odruch, ale Conqueror's Blade nagradza współpracę i rozsądne zarządzanie jednostkami. Formacje dystansowe, piechota walcząca wręcz i pozycja na polu bitwy stawiają inne wymagania.
Watażka zapewnia natomiast bezpośrednią akcję. Dzięki temu strategia nie robi się odległa ani laboratoryjnie chłodna.
To połączenie daje też walce jej widowiskowość. Mury, zbite formacje, watażkowie na wierzchowcach i machiny oblężnicze składają się na prawdziwie spektakularną średniowieczną młóckę. Na ekranie bywa chaotycznie, lecz najważniejsze decyzje są bardzo konkretne: gdzie stanąć, kiedy się zaangażować i który rozkaz da twoim żołnierzom realną szansę przeżycia.
Śmierć oznacza wizytę w logistyce
Warto znać pewne utrudnienie. Gdy stracisz jednostkę, jej uzupełnienie może wymagać powrotu do obozu zaopatrzeniowego. Przerywa to natarcie dokładnie wtedy, gdy wolałbyś zostać przy akcji.
Część graczy opisuje walkę jako nieczytelną. Trudno się dziwić, skoro uczysz się naraz systemu walki i warstwy dowodzenia.
Jeśli jednak przetrwasz tę krzywą nauki, hałas zaczyna układać się w informacje. Brama jest pod presją. Sojusznicy zbierają siły. Regiment czeka w gotowości.
Pora podjąć jedną skrajnie pewną siebie decyzję i liczyć, że żołnierze dostali tę samą notatkę.
Czy Conqueror's Blade jest pay-to-win?
W Conqueror's Blade da się grać bez płacenia, ale opcjonalne zakupy i starcia z graczami, którzy wydali pieniądze, utrudniają wydanie bezwarunkowego wyroku: „to nie pay-to-win”. Model biznesowy daje darmowy dostęp, a dodatkową zawartość sprzedaje osobno. Z dostępnych informacji nie wynika, by gra stawiała obowiązkową zaporę płatności. Pierwsze poziomy przejdziesz też bez sięgania do portfela.
Kłopot zaczyna się wtedy, gdy postępy prowadzą graczy free-to-play na pole bitwy obok tych, którzy zapłacili. Arkansas Online określił grę jako „dość grindującą”, zwłaszcza dla osób grających za darmo. Samo spotkanie płacącego przeciwnika nie dowodzi przecież, że każda porażka została kupiona. Trudniej jednak ocenić, czy rywalizacja nadal jest uczciwa. W PvP opartym na jakości wojsk, przygotowaniu i koordynacji nawet takie podejrzenie potrafi zaboleć.
Najrozsądniej potraktować początek gry jak porządny okres próbny. Opanuj wydawanie rozkazów. Znajdź styl watażki, który ci pasuje. Dopiero potem zdecyduj, czy oblężnicza główna pętla rozgrywki zasłużyła na twoje pieniądze. Kluczowe bitwy pozostają darmowe, więc cierpliwość i zgrany ród mogą znaczyć więcej niż spontaniczny szał zakupów. Trzymaj kartę w pochwie, dopóki miecz sam cię nie przekona.
Rozwój postaci i endgame w Conqueror's Blade
Na dłuższą metę przyciąga tu rozbudowa wojskowych możliwości, dołączenie do rodu i zamienianie pojedynczych zwycięstw w oblężeniach na ziemię na mapie otwartego świata. Bitwy są natychmiastową atrakcją, lecz większa konstrukcja gry prowadzi ku konfliktom między frakcjami i walce o posiadanie ziemi. Rody mogą prowadzić wojny o terytoria. Mogą podbijać ziemie, czerpać z nich dochody i wytwarzać zapasy wojenne. W końcu twój regiment służy czemuś większemu niż następna kolejka dobierania graczy.
Wraz z kolejnymi dużymi aktualizacjami progresja poszerza wachlarz taktycznych możliwości. Dochodzą jednostki, broń, mapy, regiony i inna zawartość. Ten rosnący arsenał podnosi też pułap umiejętności. Lepsze wyniki nie wynikają wyłącznie z mocniejszego szarżowania. Trzeba wiedzieć, gdzie ustawić oddziały. Trzeba wyczuć, kiedy sprzęt oblężniczy naprawdę robi różnicę. I trzeba dopasować własne decyzje do drużyny.
U podstaw tego marszu czai się grind. We wczesnych materiałach krytykowano blokowanie zawartości poziomem. Odblokowywanie i rozwijanie kolejnych opcji potrafi spowolnić drogę od zapalonego rekruta do użytecznego dowódcy. To główny podatek od tempa gry. Strategiczna warstwa robi się z czasem bogatsza, ale zanim otworzą się wszystkie bramy, trzeba poświęcić czas. Jeśli lubisz budować skład i opanowywać systemy z kilkoma warstwami, masz po co zostać. Jeśli oczekujesz natychmiastowych równych szans, droga może wydać się długa.
Steam oznacza anglojęzyczne recenzje ogółem jako „W większości pozytywne”, choć te najnowsze mają status „Mieszane”. To uczciwy obraz gry z wyrazistą główną pętlą rozgrywki i kilkoma uporczywymi tarciami. Łatwo jednak zrozumieć, co wciąż przyciąga: twój ród ma ziemię do odebrania, armia ma jeszcze miejsce na rozwój, a ktoś po drugiej stronie mapy zdecydowanie zbyt długo czuł się bezpiecznie. Bezczelność.
Czy warto zagrać w Conqueror's Blade?
Warto dać Conqueror's Blade szansę, jeśli dowodzenie oddziałami podczas walki u ich boku brzmi lepiej niż wybór między akcją a strategią. Ocena 3,6/5 pasuje do ambitnego MMO free-to-play, w którym oblężenia potrafią porządnie podnieść tętno, choć grind, logistyka i monetyzacja czasem grzęzną w błocie całej kampanii.
Jeśli lubisz skoordynowane PvP, zarządzanie regimentem i długofalową walkę o terytoria, zbieraj wojsko. Jeśli wolisz samotną akcję, minimum mikrozarządzania i natychmiastową równość szans w rywalizacji, lepiej maszeruj dalej.
Wstęp kosztuje okrągłe zero, a główna pętla rozgrywki wciąż ma wyjątkowo mocny punkt zaczepienia. Chwyć za broń. Naucz się dowodzić formacją. Potem sprawdź, czy po pierwszym szturmie twoja twierdza zasługuje na drugi.







